SOBEDEN SONRA

Kırk yıldır ebeyim
Büyümedim daha
Bir nefes saklambaç
Uzaklaşma n’olur
Henüz bitirmedim saymayı
Nerdesin ki?
Bir kitap olmuş,
Gözlerimi kâinat okuyor
Bakıyorum ben sadece.
Sobelemeye varlığın aşikârken
Adının altın yazıldığı
Yaldızların kara taşlı duvarlarını
Arıyorum kadife örtülü.
Gündüz sesleniyorsun görmüyorum,
Duymuyorum gece dokunuşlarını…
Ve biliyorum yaslandığım
İşaret ediyor her şey seni
Ama dışım beni bırakmıyor
Bir çocuk ruhu zaman,
Tiktaklarda ömür,
Pili bitecek saatin
Miliamper nedir ki?
Önüm arkam sağım solum
Sen sobe desen,
Ben dayasam gözlerimi
Tekrar kapatarak sana
Yeniden başlasa hiç bitmeyecek oyun
Değilim çünkü ben oyunbozan… 19/09/2013
Çarşamba, Eylül 25, 2013 tarihinde Şener İşleyen tarafından kaydedilmiştir | 0 Yorum »

0 yorum: